Categories
Gedigte

Die week se beste gedigte

Dis elke week lekkerder om deur die gedigte te gaan. Weereens, voel dit asof digters al hul inspirasie by dieselfde stroom kry.
Hierdie week is daar hierdie meng van tale wat my herinner aan die eerste keer tot ek ‘Beautiful in Beaufort Wes’ gehoor het.
Ons sit met skrywers hier wat groot name gaan wees. Groot geeste wat groot dinge sê met die kleinste, kleinste woorde.
Dankie dat ek hierdie mag doen,
Danie

“my ruiker vir jou” – Lara van Heerden

dit is laat in die aand
met jou kaartjie in die hand
die woorde verbrokkel
soos klei,
soos sand

ek bring vir jou blomme
in ’n porseleinvaas
ek hoop dit bring vir jou vreugde
en ’n plek weg van die geraas

ek hoop dit omvou jou
en vertel jou stories en verhale
ons kan buite gaan sit
met ons voete in die water

dit is lente hier en daar
die kleur versprei
bont oor die aarde
is jy gelukkig,
hier aan my sy?

ek bring vir jou blomme
ek sit dit hier vir jou neer,
vir wanneer jy terugkom

’n stukkie lente by jou deur

“Wolk-mense” – Chantel le Roux 

Wolk-mense, dis wat ons is.
Mens sien die werklikheid wanneer
dinge moeilik raak en dan breek die storms los.
Maar wanneer dit goed gaan,
sien mens nie eintlik wat in die heelal broei nie.
Wolke verdwyn. Mense verdwyn.
Dis inevitable.

Ek lê op die gras en kyk hoe die wolke effortless bo my dwaal.
Dinge is nie meer dieselfde nie.
Hy was ’n wolk-mens, wat donderstorms in my lewe laat
losbreek het toe dit goed gaan.
Maar toe my storms losbars, kon ek hom nie sien nie.
En dis toe hy, nes die wolke, die volgende dag verdwyn het.

’n Gedig deur R. Myburgh

Glimlagte en geluk,
fees en vrolikheid,
borrel deur die crowd
van jong siele.

Die music klop kliphard,
alkohol vloei vlugtig,
lywe verstrengel
soos takkies in ’n bird’s nest.

In between die mense,
alleen daar agter,
eenkant en eensaam,
sit ek saggies en saamsing.

My voet tap to the beat,
neonligte oorspoel my,
dis al oggend
“but the night is still young.”

My glas is halfpad droog,
die musiek is veraf,
die woorde bloei weg
in ’n dowwe doef-doef in.

Stukkend en gebroke,
sittend saam spoke,
sweef ek in ’n goud-geel lug
van whiskey en jou gesig.

Dit was nog altyd waar ek was.
Dit was nog altyd waar ek hoort:
êrens in ‘n hoek by ‘n party
êrens in ‘n hoek, dronk van verlange.

Verlange na jou lyf,
wat hier langs my moes wees.
Verlange na jou stem,
wat my moed moes inpraat.
Verlange na jou oë,
waarin my hart moes verdrink.

En die klein goetertjies.
Verlange na jou.

“die geel lighter” – Jean Marx

haar lighter staan eenkant op die tafel
hy’t leeg geloop
as gevolg van te veel gebruik
maar tog
een dag se oggendkoffie
wat smag na ’n sigaret
sien ek haar lighter
en dink aan haar
met geen ander
vat ek maar die geel lighter
en sonder twyfel
met ’n bietjie geloof
kan sy jou dag maak

“engelsmens” – Jean Marx
vir vanaand en alle toekomstige aande
is jy in ’n ander engel se vlerke
toegevou en veilig
enegele mag nie vashak by een mens nie
maar vir jou sou ek alle opdragte
van hogere magte verskeur
jy’t aan my hartsnare gepluk
en die melodie sal
altyd, altyd
vashaak in my kop terwyl ek ander
in my vlerke opneem
in die gat wat jy gevul het

“gevlekte gedagtes” – Jean Marx
sy’s soos sigaret rook
’n oomblik se genot
vir ’n leeftyd se gedagtes
sy walm, en sy verdwyn
maar tog bly die smaak op my lippe
haar nikotien deur my are
’n slegte gewoonte
waarna ek smag
tyd gemors, tyd gewen
met elke trek binne my
vloed sy deur my brein
gevlekte vingers, gevlekte gedagtes

“kamer” – Jean Marx
die geraas van haar dakwaaier
dreun in die agtergrond terwyl ons lui, bewolkte middae
verdraai in haar kamer
en my pad huistoe vind
in die lig van drippende straatligte
te veel sigarette, te veel moerkoffie,
te veel gedagtes
die is die droom
en ek is die dromer
maak my wakker

“Vergramde Mymery” – Chantel Cloete

die insig
is onsmaaklik laf

die styl van grootword
die menswees-kind

’n bibberende oorlog
word ʼn geveg tussen voel en dink

nugter nag
koue koffie

logika agter ʼn dromer
’n moerse winter
en ʼn klein somer

#Vinkel

“Jy:” – Jacomé Lamont

Jy,
met jou oë vol hoop
en jou gedagtes vol drome
Jy,
wat met jou kaalvoete op die stil strande van my hart dans
en my wintersiel weer die lente laat sien
Jy,
wat vir my die son gaan haal
en my saans wakker hou met gesprekke tussen jou en die man op die maan
Het jy hom van my vertel,
van al ons planne om die wêreld te herstel
Jy,
swerwer, soggens proe ek jou in my koffie
saans verdrink ek in jou bittersoet herinneringe
Jy,
met jou oë vol hoop
waar is jy nou?
Jy,
met jou kaalvoete
kom verdwaal nog eenkeer op die strande van my hart
Jy,
wat my noem, blommekind
sal ek jou ooit weer vind.

“Psalm 23” – Nanette Botha
Sprokies soet en drome sag.
Jy laat my veilig voel al is dit nag.
Agter jou rug is die lewe ver,
God is daar soos jou Dawid belowe.
Tyd stap aan
en sleep ons onwillekeurig saam.
Tyd maak groot en tyd stel teleur.
Ag please daddy, kon jy nie maar langer bly?
Hier op die afgebakende aarde.
Waar die lewe vol verwerping en miskenning is en vol mense wat blaf teen mekaar se siele.
Ag please daddy, kon jy nie harder baklei?
Teen die Goliat binne jou.
Die een wat jou help om jou mure te bou.
Jy met jou blou oë wat in die donker kon sien, miskien sou jy my kon help om weer
groen weivelde te vind.

’n Gedig deur Kayla de Jager
Wat moet ek glo?

Om te dink jare gaan verby
Waar ons gebreinspoel word
Terneergedruk word deur die Bybel
Tog net moet glo
Slegte goed is net beproewings
Of hoe. Dis wat hulle mos dink
God is God, die een wat nie foute maak nie

Al hoor almal hoe kinders se stemme
na verkragters
Skree in Gods naam om mans te straf
Beproewings
Vroue in beledigende egoïstiese verhoudings
Vernederend, maar elke Sondag op die familie bank
Beproewings
Narciste wat ons in leuens laat leef
Beproewings

Kniel elke aand voor my bed
vra, smeek om alles wat slegs is te verander
Die ironie van al die NG gelowiges
die gemeenskap van tannies en ooms
met ’n dominee wat kollekte  neem vir sy cult

Glo soos kinders
G’n kind glo in dié konserwatiewe nonsense
Wat ons daagliks hoor as Christene nie
Swart leer band boek vol stories en ervarings van mense v. C
Glo jy rêrig net die opinie van ‘n medemens
Is lewe rêrig só eenvoudig?
Moet ek hulle woord vat
Vertrou hierdie was wyse mans met geen foute nie…

Sit jou hande in die grond
Tussen ʼn droë sonneblom land
Voel die skepping en die wonder werke van lewe
Glo in verander en aanvaarding
G’n kind glo in rassisme
diskriminasie teen die gays nie
Glo soos ’n kind
As jy dink om iemand se hande in mekaar te druk
Ongelowiges se knieë te breek om voor God te buig
Kort jy liefde en geduld

Alles wat ek vandag weet van die Christendom
Is afkomstig van die eerste Adam en Eva storie
Van kind wees ingedril
Oor en oor gepreek en vertel
Voor bed, vroeg oggend, Sondagskool
Alles om net as 17 jarige te se: “Ja, ek glo’’
Een woord en jy is ʼn lidmaat. Sewentien jaar
Ek mag nog nie stem vir ʼn president nie
Maar die NG kerk se ek ken God
Wat ’n klug

“NLZa” – PeDee
Amsterdam, 2020

Digitale flikkers
My hand een met die skerm
Kanaal oor ’n kontinent
Venster na julle wêreld
Boeie in myne

Vermomde vreemdeling
Bekend maar nie myne nie
Die mense lag om my
Wortel skiet in beton vloere
Die Here was hier maar nou is hy daar
Geel slange, betyds.
Jammer meneer, jou vlug gekanseleer.
Kom ons tel weer af.

Jy hou my reggop
Ek trek jou af

“Nare siklus” – Wilmie Erasmus

Seer
So flippen seer
Die siklus het nooit gestop nie
Ek weet nie of hy ooit gaan nie
Gatvol, raadop, naar van woede
Vir myself
Vir jou
Liefde was nog nooit genoeg
Here, ek skree om hulp
U weet ek is verby moeg
Ek hou nie van myself nie
Ek stoot weg
Ek baklei
My passie verdrink my soms
Waartoe nou
Siklus het jy nie genoeg gehad
Verlekker jouself in ons bloed
Ons probeer, ons probeer
Jou motiewe is mos net goed
Maak my oë toe
Hoop vir ʼn beter môre

Net om weer,
Te sien hoe die siklus op my sit en teer.

“Winterstem” – C.J Swanepoel

Daar is winter wit wolke rondom my.
Binne my.
Ek skree op berge vir die Here se aandag.
Vir die engele se lirieke om my aan te raak.

Ek loop op die atmosfeer van my vrees
Aan die donker kant van aarde.
Amper soos David se reus?

Ek skree, ek skree
Maar bevind myself
Aan die donker kant
Van my gedagtes geleë.

Al wat ek oor het is reën
Wat my trane weg vee
En winter wit wolke

’n Gedig deur Ray Hall
Gaan volg hom op @s_s_l_o_w !!!!

Rigting:
Mooi siel
vol lig,
vol hoop,
tog vol seer.

Ek hoop jy vind dit,
dit waarna
jy nog altyd soek,
jou son.

Ek sien hoe jy staar,
soek na rigting,
wag vir iets om te gebeur,
meer.

Jy is reeds
volmaak,
hou op soek,
hou op staar.

Die son is in jou,
jou rigting is reeds bepaal.

Verstom:
Soveel keer
het ek myself seergemaak,
onnodig,
vir my eie gewin?

Nee,
om ander tevrede te stel,
maar ek het iets besef,
iets wat die meeste tel.

Vanaand is dit net ek
en my gedagtes
alleen in die bed,
net ek.

As ek in die spieël kyk
staar my eie oë
in die dieptes
van my siel.

Ek het besef
dat liefde
van binne kom,
dat ek net myself hoef te verstom.

“Die Lig” – Ray Hall

Mens twyfel soms,
maar Hy bestaan.
Ek kan dit sien
as ‘n wolf op ‘n reus se skouers dans.

As hul glimlagte
skyn soos sterre,
as hul voete dwaal
op ritme.

As die donker verdwyn
en die vuurwerke ontplof,
maar die lig is op die grond,
Sy lig skyn deur ons.

Hy bestaan in die lag,
die liefde,
die lang omarming,
die lewenslus.

Hy bestaan deur die mens.

“die ewigheid” – Audrey Goosen

ek wou gisteraand op sy borskas lê
en op die ritme van sy hartklop wou ek wegkwyn in die nag in.
vir ʼn oomblik (of oomblikke) wou ek vergeet van die eensaamheid, die verlorendheid, van alles.
ek wou stil wees met die ritmiese
moegheid wat my oorval.
en dalk, net vir ’n minuut, kon ek in die
ewigheid baljaar.
my hand in syne.

maar, vanaand besef ek opnuut.
liefde is nie vir my bedoel nie.

’n Gedig deur Kayla Hobkirk (So geskryf, in hoofletters – awesome!

JOU VUUR SAL NOOIT IN MY HART OPHOU BRAND

WANNEER DIE VERLEDE MY SOOS ’N SINKER VASHOU, HET JY MY LAAT GLO ALLES SAL OKAY WEES AL WAS JY SELF ONSEKER WAT MÔRE MAG BRING.

SAAM FANTASEER ONS OOR DIE FIKSIE VAN DIE LEWE SONDER VREES EN SEER WAT VOORLÊ MET ’N TOEKOMS VOL PLANNE.
SAAM KRY ONS HELDER OOR DAG DRONKVERDRIET OP GOEIE TYE EN PASSIEVOLLE LIEFDE VIR MEKAAR WANNEER ONS LÊ EN KYK HOE DIE WIND DIE WOLKE WEG VAN DIE SEE AF DRYF.
SAAM HET ONS DIE DRYFKRAG OM TE DROOM, ’N DROOM OM DIE WÊRELD ’N BETER PLEK TE MAAK, ’N WÊRELD SONDER AL DIE GEBREEKTE STUKKIES WAT ONS BITTER MAAK AL HET ONS GEWEET DIT SAL NET ’N FANTASTIE BLY.

JOU HART IS ’N PLEK WAAR MENS MAKLIK KAN VERDWAAL MET AL JOU ONSELFSUGTIGE GOEDHARTIGHEID EN OPREGTE LIEFDE WAT JY VIR MY LEER.
JOU LEWENSLUS IS AANSTEEKLIK , JOU OË GLINSTER ALTYD VAN GRENSLOSE OPGEWONDENHEID EN OMGEE OM ‘N VERSKIL IN ANDER SE LEWENS TE MAAK.
JOU MANIER OM DIE REALITEIT IN ’N DROOMWÊRELD TE VERANDER AL WEET ONS ALTWEE DAT DAAR NET DISTINKTIEWE LIEFDE VIR MEKAAR KAN BIED.

IN ’N OOGWINK HET ALLES VERANDER IN N SEER WAT ONOPHOUDELIK BLOEI, ’N SEER NOOIT KAN GENEES WORD WANT ONS WEET DAT ONS STOF IS EN TOT STOF SAL ONS TERUGKEER.

ALLES OM MY IS SOOS ’N WOLK VAN DUISTERNIS WAT EINDELOOS IS WANT JOU VUUR HET OPHOU BRAND…
ALLES OM MY IS DOELLOOS SONDER JOU.
JY LOS ’N ONVERVULBARE LEEMTE MET NET GOEIE SAAD WAT JY GESAAI HET MET JOU HART VAN GOUD.
IN MY HART SAL JOU VUUR NOOIT OPHOU BRAND. EN OMDAT JOU VUUR IN MY AANHOU BRAND, HET EK HOOP EN VOLHARDING TOT JY MY BY DIE AANKOMS VAN DIE HEMELPOORTE KRY.

OP DAARDIE OOMBLIK FANTASEER ONS NIE MEER OOR DIE DINGE WAT VOORLÊ NIE WANT DAN LEEF ONS DIE EWIGE LEWE MET EINDELOOSE OPREGTE LIEF

Leave a Reply